|
|
| Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών | | Παπασιώπης Παύλος | | | Τόπος Γέννησης: | Κοζάνη | | Έτος Γέννησης: | 1906 | | Έτος Θανάτου: | 1977 | | Λογοτεχνικές Κατηγορίες: | Πεζογραφία Μετάφραση
|
| | Βιογραφικό Σημείωμα ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΣΙΩΠΗΣ (1906-1977)
Ο Παύλος Παπασιώπης γεννήθηκε στην Κοζάνη. Σπούδασε πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες στο Παρίσι. Εργάστηκε στο Παρίσι ως το 1932 και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου ασχολήθηκε με τη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας και λογοτεχνίας στη δημόσια και ιδιωτική Εκπαίδευση. Διετέλεσε διευθυντής της γραμματείας του κινηματογραφικού φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης από την έναρξή του ως το 1971. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1958 με τη δημοσίευση του διηγήματος Πολεμική περιπέτεια στο λογοτεχνικό περιοδικό της Θεσσαλονίκης Νέα Πορεία, όπου βρίσκεται δημοσιευμένο το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού έργου του. Το 1962 εξέδωσε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο Η αίθουσα και δέκα χρόνια αργότερα τη συλλογή Η εκτροπή, με την οποία ολοκλήρωσε την έκδοση του αφηγηματικού του έργου. Παράλληλα από το 1959 ασχολήθηκε συστηματικά με τη λογοτεχνική μετάφραση. Στο λογοτεχνικό έργο του Παύλου Παπασιώπη κυριαρχεί το βιωματικό στοιχείο, με έμφαση στις εμπειρίες του συγγραφέα από την περίοδο του μεσοπολέμου. Με επιρροές από το έργο του Φραντς Κάφκα αλλά και του Έντγκαρ Άλαν Πόε, του Κολριτζ, του Γκυ ντε Μωπασάν, ο Παπασιώπης εξέφρασε την αγωνία μπροστά στο αδιέξοδο της ανθρώπινης συνείδησης, όπως αυτό προκύπτει από τις δύσκολες συνθήκες ζωής και το αίσθημα ευθύνης του αγώνα για ένα καλύτερο αύριο. Ανάλογος είναι και ο προβληματισμός που τον οδήγησε στην επιλογή και τη διαδικασία των μεταφράσεών του. Σταθερά προσανατολισμένος προς την πρωτοπορία της γαλλικής λογοτεχνίας και φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης της εποχής του μετέφρασε με συνέπεια έργα των Ιονέσκο, Σαρτρ, Kαμύ, Κάφκα, Μούζιλ, Κίρκεγκορ, Μπλανσώ, Σταρομπίνσκι και άλλων. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Παύλου Παπασιώπη βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Παπασιώπης Παύλος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας11. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ., Γκοσιόπουλος Τάκης Π., «Παύλος Παπασιώπης», Νέα Εστία101, ετ.ΝΑ΄, 1/3/1977, αρ.1192, σ.330-331, «Μνήμη Παύλου Παπασιώπη» και Μουρέλος Γιώργος, «Για τον Παύλο Παπασιώπη», Νέα Πορεία265-267 (Θεσσαλονίκη), 3-5/1977, σ.49 και 52-56. | | Ενδεικτική Βιβλιογραφία
• Γιαλουράκης Μανώλης, «Παπασιώπης Παύλος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας11. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. • Γκοσιόπουλος Τάκης Π., «Παύλος Παπασιώπης», Νέα Εστία101, ετ.ΝΑ’, 1/3/1977, αρ.1192, σ.330-331 Αφιερώματα περιοδικών • Νέα Πορεία265-267 (Θεσσαλονίκη), 3-5/1977, σ.69-70. • Ελιμειακά1, Νοέμβριος 1982, αρ.3. | | Εργογραφία (πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις) 1
Ι.Διηγήματα • Η αίθουσα. 1962. • Εκτροπή. Αθήνα, Κέδρος, 1972. ΙΙ.Μεταφράσεις • Soren Kierkegaard, Ρεγκίνα (ημερολόγιο). • Nathalie Sarraute, Οι χρυσοί καρποί. Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινίδης, • Jean – Paul Sartre, Ο κύβος ερρίφθη. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1978. ΙΙΙ.Συγκεντρωτικές εκδόσεις • Τα διηγήματα. Θεσσαλονίκη, έκδοση του περ. Νέα Πορεία, 1980. 1. Για περισσότερα εργογραφικά στοιχεία του Παύλου Παπασιώπη βλ. «Μεταφράσεις Π.Παπασιώπη (δημοσιευμένες)», Νέα Πορεία265-267 (Θεσσαλονίκη), 3-5/1977, σ.69-70. | |
Νέα αναζήτηση
|
|