Δελτίο Τύπου

Με τα μάτια στραμμένα στη στεριά (2003)
Ένα ντοκιμαντέρ που εμπνέεται από το έργο του Νίκου Καββαδία της Κατερίνας Πατρώνη
στο ΑΠΟΛΛΩΝ Filmcenter

την Κυριακή 12 Μαρτίου 2006, ώρα: 1.00 μ.μ.

στο αφιέρωμα
«Κυριακάτικες Συναντήσεις της Λογοτεχνίας με το Σινεμά»
ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ

μετά την ταινία, συζητάει με το κοινό
η σκηνοθέτις



Μ’ έναν κύκλο προβολών με τίτλο: «Ο σύντομος εικοστός αιώνας» συνεχίζονται στον κινηματογράφο Απόλλων Filmcenter Cinemax Class οι «Κυριακάτικες Συναντήσεις της Λογοτεχνίας με το Σινεμά», που διοργανώνουν από κοινού το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.

Με τα μάτια στραμμένα στη στεριά
Σκην: Κατερίνα Πατρώνη, Σεν: Κατερίνα Πατρώνη, Vuokko Rajala, Φωτ: Laurentiu Calciu, Κατερίνα Πατρώνη, Ήχος: Vuokko Rajala, Μοντάζ: Γιώργος Διαλεκτόπουλος, Παραγωγός: Κώστας Λαμπρόπουλος, Παραγωγή: CL Productions (Έγχρωμο, 99’, 2003).

[1ο Βραβείο στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης “Εικόνες του 21ου αιώνα”, 2003, από κοινού με την ταινία Υπάρχουν λιοντάρια στην Ελλάδα; της Ιρίνας Μπόικο.]

Επιλογή βιβλιογραφίας:

Μαραμπού. Πούσι.Τραβέρσο. Βάρδια. Του πολέμου/Στο άλογό μου. Λι.
Νίκος Καβαβδίας. Αθήνα: Άγρα, 1990, 1989, 1990, 1989, 1997, 1999 (αντ.).

Νίκος Καββαδίας: Το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη: Αθησαύριστα ποιήματα και πεζά.
Επιμ. Guy (Michel) Saunier. Αθήνα: Άγρα, 2005, σελ. 140.

Νίκος Καββαδίας: Γυναίκα, θάλασσα, ζωή. Αφηγήσεις στο μαγνητόφωνο.
Μήτσος Κασόλας. Αθήνα: Καστανιώτη, 2004, σελ. 159.

Νίκος Καββαδίας: Ο τελευταίος αμαρτωλός
Δημήτρης Νικορέτζος. Αθήνα: Εντός, 2001, σελ. 416.

Νίκος Καββαδίας: Συμβολή στη μελέτη της ζωής και του έργου του
Τάσος Κόρφης. Αθήνα: Πρόσπερος, 1994, σελ. 203.

Νίκος Καββαδίας: Βιβλιογραφία 1928-1982
Κυριάκος Ντελόπουλος. Αθήνα: Ε.Λ.Ι.Α., 1983, σελ. 141.

Ο Γουίλκι το καμαρωτάκι, ο Λευτέρης ο μάγειρας, ο Δημήτρης ο υποπλοίαρχος, ο Μπακσί ο ναύτης, ο Μανώλης ο καπετάνιος, ο Νίκος κάτω στις μηχανές κι ο Γιάννης ο ναύτης, έχουν μπαρκάρει σε ένα εμπορικό πλοίο που, σαν βαλμένο σε γραμμές τρένου, κάνει το δρομολόγιο από την Ευρώπη στη μακρινή Κορέα και πίσω πάλι, σε ένα ταξίδι που δεν έχει τέλος. Τα λιμάνια είναι μόνο για να φεύγουν, και μέσα στο καράβι ο χρόνος μοιάζει παχύρευστος και θολός. Μέσα στο πλοίο, συντροφιά τους μόνη, η μοναξιά και τα όνειρα. Μαζί τους άλλοι 18 ναυτικοί, μοιρασμένοι Έλληνες και Φιλιππινέζοι, και γύρω τους πάντα η θάλασσα, μαγική τρομακτική και άγνωστη.

[«Στο έργο του Νίκου Καββαδία εκφράζεται η περιπέτεια μιας ανήσυχης, θαλασσινής ψυχής. Η θάλασσα κυριαρχεί παντού σαν απέραντος δρόμος γνώσεων, σα διέξοδος του ανικανοποίητου, παρήγορη προέκταση πέρα απ’ τους ασφυκτικούς ορίζοντες του παραδεκτού. Η εναλλαγή της, η χωρίς στατικότητα αδιάκοπη κίνηση, το πελώριο και το μεταβλητό της (μόνες πραγματικότητες για τον ποιητή) τον ξεκουράζουν σε μια συνεχή περιπέτεια για την κατάκτηση και την καταστροφή του ξένου, σ’ ένα τυραννικό κυνήγι μοναξιάς. Τα λιμάνια μικροί σταθμοί για λίγη ξεκούραση. Οι άνθρωποι επιβάτες: περνούν και φεύγουν. Οι μνήμες πολλές, πολλές φορές ανώνυμες. Το ταξίδι για το ταξίδι:

«Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε, Καίσαρ, να σας σώσει,
κάτι που πάντα βρίσκεται σ’ αιώνια εναλλαγή,
κάτι που σχίζει τις θολές γραμμές των οριζόντων
και ταξιδεύει αδιάκοπα στην ατελείωτη γη
»

(Νίκος Καββαδίας, «Γράμμα στον ποιητή Καίσαρα Εμμανουήλ», Μαραμπού)

Αυτή η «ατελείωτη γη», η αναζήτηση του άλλου, της δικαίωσής μας μέσα στο άλλο, οι παροδικοί δεσμοί: μικρά καταφύγια στη μοναχική μας πορεία, η νεανική αντίσταση στον παραλογισμό της ζωής, αυτή η τραγική σπατάλη (που ξεκινάει από ένα μεταφυσικό πάθος) στην εναλλαγή του κόσμου, το πάθος των συνεχών αναχωρήσεων, αποτελούν τους ποιητικούς ορίζοντες που μέσα τους φτερουγίσανε τα όμορφα και αμαρτωλά «μαραμπού» του Καββαδία.»

Τάσος Κόρφης]

Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε το 1910 σε μια μικρή πόλη της Μαντζουρίας, κοντά στο Χαρμπίν, από γονείς Έλληνες από την Κεφαλονιά. Όταν ήταν μικρός, η οικογένειά του γύρισε στην Ελλάδα. Από το 1921 ως το 1932 τελείωσε το Δημοτικό και μετά το Γυμνάσιο, στον Πειραιά. Μαθητής του Δημοτικού, έγραψε τα πρώτα του ποιήματα. Το 1929 πήγε υπάλληλος σε ναυτικό γραφείο και λίγους μήνες αργότερα μπάρκαρε ναύτης σε φορτηγό. Για μερικά χρόνια συνέχισε να φεύγει με τα φορτηγά, να γυρίζει πίσω ταλαιπωρημένος και αδέκαρος για να ξαναφύγει σε λίγο. Ώσπου αποφάσισε να πάρει το δίπλωμα του ασυρματιστή. Αρχικά ήθελε να γίνει καπετάνιος, μα είχε ήδη χάσει αρκετά χρόνια στις περιπλανήσεις του και το δίπλωμα του ασυρματιστή ήταν πιο σύντομη λύση. Το πήρε το 1939 -ξέσπασε όμως ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος, πήγε στρατιώτης στην Αλβανία και έμεινε ξέμπαρκος στην Αθήνα, τα χρόνια της Κατοχής. Ξαναμπαρκάρησε το 1944 και ταξίδεψε αδιάκοπα, σαν ασυρματιστής, σ’ όλο τον κόσμο ως το Νοέμβριο του 1974- τρεις μήνες πριν απ’ το θάνατό του, από εγκεφαλικό επεισόδιο, τον Φεβρουάριο του 1975.


Το πλήρες πρόγραμμα των υπόλοιπων προβολών, οι οποίες θα διαρκέσουν μέχρι τον Απρίλιο του 2006, έχει ως εξής:


Δ. Κύκλος: Ο σύντομος εικοστός αιώνας

19 Μαρτίου [σύμφωνα με μια μικρή αλλαγή προγράμματος:]
- Escape to life του Βίλαντ Σπεκ (συγγραφέας: Κλάους Μαν)
26 Μαρτίου
- Ο Μπαλζάκ και η μικρή κινέζα ράφτρα
του Ντάι Σούτζι (συγγραφέας: Ντάι Σούτζι)

Ε. Κύκλος: Ταυτότητα/ ετερότητα («Αγαπάμε το διαφορετικό»)

2 Απριλίου
- Ο αδελφός του
του Πατρίς Σερώ (συγγραφέας: Φιλίπ Μπεσόν)
9 Απριλίου
- Spider
του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ (συγγραφέας: Πάτρικ Μακ Γκραθ)
16 Απριλίου
- Περιμένοντας τα σύννεφα της Γεσίμ Ουστάογλου (συγγραφέας: Γεώργιος Ανδρεάδης)
30 Απριλίου
- Η μητέρα μου του Κριστόφ Ονορέ (συγγραφέας: Ζωρζ Μπατάιγ)