Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών
Λάμπρος Σπυρίδων
Τόπος Γέννησης:Κέρκυρα
Έτος Γέννησης:1851
Έτος Θανάτου:1919
Λογοτεχνικές Κατηγορίες:Ποίηση
Θέατρο - Σενάριο
Δοκίμιο
Μελέτη

Βιογραφικό Σημείωμα

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ (1851-1919)


Ο Σπυρίδων Λάμπρος γεννήθηκε στην Κέρκυρα, γιος του χρυσοχόου και νομισματολόγου Παύλου Λάμπρου, που καταγόταν από την Ήπειρο. Είχε δύο μεγαλύτερους αδερφούς. Το 1860 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του και στη συνέχεια φοίτησε στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1867-1871). Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και το 1873 αναγορεύτηκε διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας με τίτλο της διατριβής του Τα κατά τους οικιστάς των παρ’ Έλλησιν αποικιών και τας αυτοίς απονεμημένας τιμάς και προνομίας. Από το 1875 και για δύο χρόνια ταξίδεψε στην Ευρώπη για περαιτέρω μελέτη. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα διορίστηκε υφηγητής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1878), όπου δίδαξε Ελληνική Ιστορία και εισήγαγε το μάθημα της Παλαιογραφίας (ως γραφογνωσία, κατά δικό του ορισμό). Η πορεία του ως πανεπιστημιακού υπήρξε ανοδική. Το 1887 έγινε έκτακτος καθηγητής και από το 1890 ως το 1917 ήταν τακτικός καθηγητής στην έδρα Γενικής Ιστορίας. Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου υπηρέτησε επίσης ως γενικός επιθεωρητής των δημοτικών σχολείων (1883-1885) και ως πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου Μέσης Εκπαίδευσης (1908). Παντρεύτηκε την Άννα Μπαλάνου με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Χαρίκλεια και τη Λίνα. Στο χώρο της πολιτικής ο Λάμπρος υποστήριξε το παλάτι. Ηγέτης της οργάνωσης Εθνική Εταιρεία, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και διετέλεσε πρωθυπουργός του λεγόμενου Κράτους των Αθηνών κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού και ειδικότερα κατά τα Νοεμβριανά (1916-1917) μετά από ανάθεση του Κωνσταντίνου του Α΄. Με την επικράτηση της βενιζελικής παράταξης τέθηκε υπό περιορισμό και δικάστηκε από ειδικό δικαστήριο. Η απόφαση ήταν δήμευση της περιουσίας του και εξορία του Λάμπρου στην Ύδρα και τη Σκόπελο, όπου παρέμεινε ως το 1919. Τον ίδιο χρόνο αρρώστησε βαριά και μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου πέθανε λίγο αργότερα. Στο χώρο των γραμμάτων ο Λάμπρος πρωτοεμφανίστηκε το 1861 με την, από κοινού με τον αδερφό του Μιχαήλ, ίδρυση του χειρόγραφου αρχικά περιοδικού Παρνασσός και στη συνέχεια (1865) του ομώνυμου φιλολογικού συλλόγου. Ακολούθησαν δημοσιεύσεις ποιημάτων, κριτικών δοκιμίων, πεζών και θεατρικών έργων σε αθηναϊκά λογοτεχνικά περιοδικά ως το 1873, οπότε αφοσιώθηκε στην επιστημονική έρευνα. Το 1870 τιμήθηκε με τον πρώτο έπαινο στο Βουτσιναίο δραματικό διαγωνισμό για το έμμετρο δράμα του Ο τελευταίος κόμης των Σαλώνων. Στο χώρο της έρευνας προσανατολίστηκε στο χώρο της βυζαντινής, καθώς επίσης της μεσαιωνικής και νεώτερης ελληνικής γραμματείας, ως συνεχιστής του έργου του Σπυρίδωνα Ζαμπέλιου και του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου στα πλαίσια της θεωρίας περί ενιαίας πορείας του ελληνισμού δια μέσου των αιώνων. Το σύνολο του ερευνητικού του έργου περιλαμβάνει περίπου πεντακόσιες δημοσιευμένες και διακόσιες ογδόντα εκδεδομένες μελέτες. Η έκδοση πραγματοποιήθηκε μετά το θάνατό του από την Επιτροπή εκδόσεως των καταλοίπων του Σπυρίδωνος Λάμπρου και με την επιμέλεια της συζύγου και των κορών του. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στο παλαιογραφικό έργο του Λάμπρου. Εκδότης και συντάκτης του επιστημονικού περιοδικού Νέος Ελληνομνήμων, αποκατέστησε και δημοσίευσε σημαντικά χειρόγραφα της βυζαντινής γραμματείας, ενώ συνέταξε επίσης καταλόγους χειρογράφων με σημαντικότερο τον Κατάλογο των εν ταις βιβλιοθήκαις του Αγίου Όρους ελληνικών κωδίκων (1895-1900). Σημειώνεται επίσης το εξάτομο έργο του Ιστορία της Ελλάδος μετ’ εικόνων από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως (1866-1908). Πραγματοποίησε επίσης διαλέξεις και πήρε μέρος σε πολλά επιστημονικά συνέδρια.
1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Σπυρίδωνα Λάμπρου βλ. Αδαμαντίου Αδαμάντιος, «Λάμπρος Σπυρίδων», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια15. Αθήνα, Πυρσός, 1931, Γιαλουράκης Μανώλης, «Λάμπρος Σπυρίδων», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας9. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και Σολωμού Αλίκη, «Λάμπρος Σπυρίδων», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία



• Αδαμαντίου Αδαμάντιος, «Λάμπρος Σπυρίδων», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια15. Αθήνα, Πυρσός, 1931.
• Γιαλουράκης Μανώλης, «Λάμπρος Σπυρίδων», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας9. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ.
• Εις μνήμην Σπυρίδωνος Λάμπρου. Τιμητικός τόμος. Αθήνα, 1935.
• Μπαλάνος Δημ., «Σπυρίδων Π. Λάμπρος», Ηπειρωτικά Χρονικά, 1929 (παράρτημα Β΄ – Βιογραφικόν).
• Ξενόπουλος Γρηγόριος, «Λόγοι και άρθρα υπό Σπυρ. Π. Λάμπρου», Παναθήναια5, ετ.Γ΄, 15/12/1902, σ.148-150.
• Σολωμού Αλίκη, «Λάμπρος Σπυρίδων», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986.
• Χαριτάκης Γ., Τα ανέκδοτα έργα του Σπυρίδωνος Λάμπρου. Αθήνα, τυπ. Εστία, 1921.
• Stephanou E., Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1919)· (Μετάφρασις εκ του γαλλικού δημοσιευθέντος εις την Echos d’ Orient ε.33ον αρ.157, Ιαν.-Μαρτ. 1930, σ.78-79. Αθήνα, τυπ.Πύρσου, 1930.
Αφιερώματα περιοδικών
• Κριτικά ΦύλλαΒ, 5/1973, αρ.9.

Εργογραφία


(πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις)

• Περί Κύπρου. Αθήνα, 1878.
• Ιστορικά μελετήματα. Αθήνα, τυπ. Ο Παλαμίδης, 1884.
• Λόγοι και άρθρα 1878-1902. Αθήνα, τυπ. Π. Δ. Σακελλαρίου, 1902.
• Λόγοι και αναμνήσεις εκ του Βορρά. Αθήνα, τυπ.Εστία, 1909.

Επιπλέον Πληροφορίες

Αρχείο του λογοτέχνη υπάρχει στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.)


Νέα αναζήτηση