Γιάννης Κοντός


O Γιάννης Kοντός πρωτοδημοσίευσε το 1965. Έχει εκδώσει δεκατέσσερα ποιητικά βιβλία. Tα ευγενή μέταλλα II είναι το δεύτερο βιβλίο με πεζά κείμενα. Το 1973 πήρε τη χορηγία Ford. Έχει μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Eπί σειρά ετών ήταν συνεργάτης του ραδιοφώνου. Έχει κατά διαστήματα συνεργαστεί με περιοδικά της χώρας μας και του εξωτερικού. Tώρα είναι συνεργάτης στα NEA. Έχει γράψει κείμενα για σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους. Tο 2001 εξέδωσε ένα βιβλίο για παιδιά με τίτλο Aριστείδης, ο μικρός ιπποπόταμος, με ζωγραφιές του Δημήτρη Mυταρά, το οποίο πήρε τον έπαινο του Kύκλου του Παιδικού Bιβλίου. Tο 2004 εξέδωσε και άλλο βιβλίο για παιδιά, Xριστούγεννα έρχονται, με ζωγραφιές του Aλέκου Φασιανού. Tο 1998 πήρε το Kρατικό Bραβείο Ποιήσεως.
« […] Πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις, λόγια, μετέωρες χειρονομίες ακινητοποιημένες στη μνήμη, χρώματα, λησμονημένα φιλιά, σαραβαλιασμένοι έρωτες, στοιχεία της φύσης με ξεχασμένο τον προορισμό τους, τόποι, τοπία αλλοιωμένα μέσα στον χρόνο κι όμως ανάλλαχτα εντός του, εποχές περασμένες, όχι ξεθωριασμένες ωστόσο, που επίμονα καραδοκούν για να ξαναγίνουν παρόν, όνειρα που προβάλλονται στην οθόνη σαν σκηνές κινηματογραφικών έργων, αλλά και κινηματογραφικές σκηνές που μοιάζει να έχουν αποκτήσει γνωρίσματα του ονείρου, και άλλα περίεργα και απροσδόκητα κυριαρχούν στην ποίηση του Γιάννη Κοντού.[…]»
 
Κώστας Παπαγεωργίου, περιοδικό «Κριτική».
 
 
« […]Ο Κοντός ανήκει στους ποιητές – επιπέδου και όχι σε εκείνους που είναι ποιητές – πορείας. Θέλω να υποστηρίξω δηλαδή ότο ο Γιάννης Κοντός από την πρώτη ποιητική του παρουσία, το «Χρονόμετρο» πριν από 22 χρόνια, είχε κατακτήσει και περιχαρακώσει τα όρια του ποιητικού του χώρου και πως δεν ανήκει σε εκείνους που σκαλί – σκαλί, από συλλογή σε συλλογή παρουσιάζονται διαφορετικοί και ωριμότεροι. Ο Κοντός υπήρξε ώριμος από την πρώτη εμφάνισή του. Με αυτό δεν επιθυμώ να μεμφθώ τον ποιητή μας, για στατικότητα: το αντίθετο μάλιστα. Είναι κινητικότατος στα όρια που εξαρχής έχει ορίσει ως πνευματικό-ποιητικό του χώρο. […]»
 
Γιώργος Παναγιώτου, εφημερίδα «Η Εποχή»
 
 
« […] Η γνώριμη τεχνική του Γιάννη Κοντού – έντονη εικονοποιία, άλογες σκηνές που μοντάρονται πάνω στον κορμό μιας συγκεκριμένης ιστορίας – εξακολουθεί να υφίσταται, προς χάρη όμως του ημερολογιακού ύφους που θέλει να επιβάλει στη σύνθεση, μοιάζει να ατονεί, επιτρέποντας στο κάθε ποίημα να «χύνεται» μέσα στο άλλο, να επικοινωνεί με τα προηγούμενα και τα επόμενα. Και αυτό το ευρηματικό παιχνίδι, με τα σαθρά όρια και τις αιφνίδιες λυρικές ανατροπές, προσφέρει τελικά στον αναγνώστη περισσότερη συγκίνηση από τα παλαιότερα ποιήματά του που έχουν αυστηρότερη δομή.»
 
Νίκος Δαββέτας, εφημερίδα «Το Βήμα»

Επιστροφή