Tίτος Πατρίκιος - Οἱ ζέβρες
Φῶς μέσα ἀπὸ τὶς κινητὲς ξύλινες γρίλιες
μισόκλειστων παραθυρόφυλλων ξενοδοχείου
στ’ ἀριστερὰ τῆς πλατείας τοῦ σταθμοῦ
φῶς ποὺ ἔπεφτε κομμένο σὲ λουρίδες
ντύνοντάς μας μὲ δέρμα ζέβρας
δυὸ ζέβρες ποὺ παλεύαμε στὸ φῶς καὶ στὸ σκοτάδι
μὲ ἀσπρόμαυρες ρίγες χαραγμένες διαγώνια
ἀπὸ τοὺς προβολεῖς αὐτοκινήτων
ἄσπρη καὶ μαύρη βύθιση στὸ σῶμα σου.
Ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια κάποτε ξαναβλέπω
ἀσπρόμαυρες ραβδώσεις ζέβρας στὸ πετσί μου
σὰ μένω μόνος σὲ ξενοδοχεῖο παράλιας πόλης.
1988


Επιστροφή