Πιο Πάνω Αβορίτι Βιογραφίες Εικόνες Σύνταγμα Πρώτη Έκδοση Γλώσσα

Βιογραφίες

Κεντρική
Προλογικό
Ομάδα Εργασίας
Χρονολόγιο
Βιογραφία
Ιστορικά Γεγονότα
Ο λόγος του Μ
Κριτική
Γραμματολογικά
Βιβλιογραφία
Στο σχολείο
Εικαστικά
Δραστηριότητες
'Αλλες Συνδέσεις
Περιεχόμενα

 

Μήτσος Αλεξανδρόπουλος

Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1924. Σπούδασε Νομικά. Έλαβε μέρος στην Εθνική αντίσταση. Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου έζησε στις ανατολικές χώρες Ρουμανία και Σοβιετική Ένωση.

Όντας πολιτικός πρόσφυγας ξεκίνησε στο συγγραφικό του έργο με δημοσιεύσεις κειμένων στα Ελληνικά και Ρωσικά. Σπούδασε στο Λογοτεχνικό Ινστιτούτο της Μόσχας και ασχολήθηκε με τη συντήρηση παλαιών εικόνων. Η εμπειρία που απόκτησε στα εικαστικά αξιοποιήθηκε δημιουργικά στο έργο του. Το 1975 επαναπατρίστηκε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ζει μέχρι σήμερα υπηρετώντας ανελλιπώς τα ελληνικά γράμματα. Δημοσίευσε διηγήματα, μυθιστορήματα, βιογραφικές μυθιστορίες, μελέτες, μεταφράσεις. Για το έργο του τιμήθηκε με το Διεθνές Λογοτεχνικό βραβείο Γκόρκυ, με το Κρατικό βραβείο μυθιστορηματικής βιογραφίας και άλλες διακρίσεις.

 

Σπύρος Βασιλείου 

Ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Γαλαξίδι το 1902 και πέθανε στην Αθήνα το 1985. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και με τα χρήματα του βραβείου της Ακαδημίας Αθηνών συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία, την Ιταλία και το Βέλγιο. Από το 1936 μέχρι το 1939 αγιογράφησε την εκκλησία του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη στην Αθήνα, ενώ κατά την περίοδο της κατοχής χάραξε πολλές ξυλογραφίες αντιστασιακού περιεχομένου. Ζωγράφισε θέματα από την ελληνική ζωή άμεσα και ποιητικά με έμφαση στη λεπτομέρεια, η οποία ανάγεται σε θεμελιώδες εικαστικό στοιχείο των έργων του.

Γιάννης Βλαχογιάννης 

Γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1867 και πέθανε στην Αθήνα το 1945. Καταγόταν από οικογένεια Σουλιωτών προσφύγων. Γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή, αλλά οι βιοποριστικές του ασχολίες δεν του επέτρεψαν να πάρει δίπλωμα. Εκτός από τη λογοτεχνία είχε πάθος για τη συλλογή εγγράφων της Επαναστατικής περιόδου. Διορίστηκε διευθυντής των Γενικών Αρχείων του Κράτους και έγραψε πολλές ιστορικές μελέτες. Έργα του είναι: Ιστορίες του Γιάννη Επαχτίτη, Ο πετεινός, Το Σούλι, Μεγάλα Χρόνια κ.ά. Τα θέματα των διηγημάτων του αναφέρονται στα κατορθώματα των Σουλιωτών και στους αγώνες του '21. Εξέδωσε επίσης τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη και του Κασομούλη.

 

 

Παναγιώτης Ζωγράφος

Λαϊκός ζωγράφος και αγωνιστής της επανάστασης του 1821,φιλοτέχνησε με τους δύο γιους του σειρά εικόνων από τα «πολεμικά απομνημονεύματα» του στρατηγού Μακρυγιάννη. Η εκτέλεση των εικόνων έγινε από το 1836-1839. Βιογραφικές πληροφορίες για τον Παναγιώτη Ζωγράφο σπανίζουν και προέρχονται από το αρχείο Μακρυγιάννη και τα Απομνημονεύματά του.



Γιώργος Θεοτοκάς

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (1905). Δικηγόρος και λογοτέχνης. Εξέδωσε μυθιστορήματα (Αργώ, 1936, το δαιμόνιο, 1938, ο Λεωνής, 1940 κ.α.), έγραψε πολυάριθμα θεατρικά έργα, διηγήματα και δοκίμια.

Το δοκίμιό του Ελεύθερο πνεύμα (1929), θεωρήθηκε σαν το μανιφέστο της γενιάς του ΄30. Διετέλεσε γενικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου (1945-47 και 1952-53). Το 1939 πήρε το βραβείο πεζογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών και το 1957 το κρατικό λογοτεχνικό βραβείο για το δοκίμιο. Πέθανε στην Αθήνα το 1966.

 

 

 

Ιωάννης Καποδίστριας

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα (31 Ιανουαρίου 1776) όπου και διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα, το 1794 έφυγε για την Ιταλία, όπου και σπούδασε Ιατρική.

Διπλωμάτης και πολιτικός, για μεγάλο διάστημα υπουργός του τσάρου Αλέξανδρου του Α΄ και αργότερα κυβερνήτης της Ελλάδος.

Αποβιβάστηκε στην Ελλάδα στις 6 Ιανουαρίου 1828 ως εκλεγμένος από την Εθνοσυνέλευση κυβερνήτης της.

Έδωσε ισχυρή κυβέρνηση στον τόπο και έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους.. Μεγάλη υπήρξε η συμβολή του :

  • στην αναδιοργάνωση της επαρχιακής διοίκησης

  • στην ανασύνταξη του στρατού και του στόλου

  • στην οικονομική ανόρθωση της χώρας

  • στην ανασυγκρότηση και αναδιοργάνωση τομέων όπως η γεωργία, το εμπόριο, η ναυτιλία, η παιδεία και η δικαιοσύνη.

Η δολοφονία του (Ναύπλιο 27 Σεπτεμβρίου 1831) ανέκοψε την ανανεωτική του προσπάθεια και το κράτος υπέστη νέες δοκιμασίες.

 

Γιώργος Σεφέρης

Γεννήθηκε στη Σμύρνη (1900). Σπούδασε Νομικά και ακολούθησε το διπλωματικό κλάδο φθάνοντας μέχρι το βαθμό του πρεσβευτή.

Υπήρξε ο ανανεωτής του νεότερου ποιητικού λόγου. Όλες του οι ποιητικές συλλογές εκδόθηκαν επανειλημμένα με τον τίτλο Ποιήματα.

Με το βραβείο Νόμπελ της Λογοτεχνίας που του απονεμήθηκε το 1963 αναγνωρίστηκε διεθνώς η αξία του έργου του. Ο Σεφέρης άνοιξε επίσης έναν καινούριο δρόμο στη νεότερη ελληνική φιλολογική κριτική με τα δοκίμια, τα άρθρα του και τα ημερολόγιά του.

Πέθανε στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1971) και κηδεύτηκε με τιμές εθνικού ποιητή.

 

Κυριάκος Σιμόπουλος

Γεννήθηκε το 1921 στο Καστανοχώρι Αρκαδίας. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση από τις τάξεις του ΕΑΜ. Από το 1947 ως το 1950 εκτοπίστηκε στη Μακρόνησο. Εργάζεται πάνω από τριάντα χρόνια ως δημοσιογράφος στον ημερήσιο Τύπο. Η σταδιοδρομία του αρχίζει τη δεκαετία του ΄50 και ολοκληρώνεται το 1985 με συνταξιοδότησή του. Εργάστηκε στις εφημερίδες «βραδυνή», «Δημοκρατική Αλλαγή», «Το βήμα». Κρατάει τη θέση του Διευθυντή έκδοσης στους δύο πρώτους τόμους της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους.

 Αγγελος Τερζάκης 

Γεννήθηκε το 1907 στο Ναύπλιο και πέθανε το 1979 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ασχολήθηκε, όμως, αποκλειστικά με τα γράμματα και το θέατρο. Δίδαξε, επίσης, σε θεατρικές σχολές. Έγραψε πεζογραφία και θέατρο με κύρια θέματα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος. Έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Γνωστότερα έργα του: 

α) πεζογραφία :  Δεσμώτες, Μενεξεδένια Πολιτεία, Η πριγκιπέσσα Ιζαμπώ , Απρίλης, Δίχως θεό κ.ά

β) θέατρο: Ο σταυρός και το σπαθί, Θεανώ, Θωμάς ο δίψυχος κ.ά