Το αισθητικό ιδεώδες των Ναζί

Adolph Wissel, Οικογένεια χωρικών από το Kahlenberg, 1939
Adolph Wissel, Οικογένεια
χωρικών από το Kahlenberg, 1939
Οι αγρότες και η καθημερινή τους ζωή
αποτελούσαν ένα από τα αγαπημένα θέματα των Ναζί.

Arno Breker, Το Κόμμα και ο Στρατός, 1938, άλλοτε στην είσοδο της Καγκελαρίας στο Βερολίνο
Arno Breker, Το Κόμμα και ο Στρατός, 1938,
άλλοτε στην είσοδο της Καγκελαρίας στο Βερολίνο

Ο Χίτλερ υποστήριξε μια τέχνη παραστατική με θέματα από τη ζωή και τις αρετές της άριας φυλής. Μια τέχνη που τόσο στη ζωγραφική και τη γλυπτική όσο και στην αρχιτεκτονική υιοθετούσε αρχές του ακαδημαϊσμού και του νεοκλασικισμού. Εστρεφε το ενδιαφέρον της στο κλασικό ιδεώδες, το οποίο, όμως, απομάκρυνε από το ιστορικό του πλαίσιο και χωρίς καμία αίσθηση του ανθρώπινου μέτρου, υπερτόνιζε το μέγεθος, προκειμένου να αποδοθεί η δύναμη και η δήθεν ανωτερότητα της άριας φυλής. Δημιουργήθηκε με τον τρόπο αυτό ένα παράταιρο αισθητικό πρότυπο, κακόγουστο συνονθύλευμα κλασικιστικών και νεοκλασικιστικών τύπων.

Μεγάλη Έκθεση Γερμανικής Τέχνης, Μόναχο 1937
Ταυτόχρονα και απέναντι από το κτήριο, όπου στεγαζόταν η έκθεση "Εκφυλισμένη Τέχνη", οι Ναζί διοργάνωσαν μια άλλη έκθεση με τίτλο "Μεγάλη Γερμανική Τέχνη", στην οποία παρουσιαζόταν η προσφιλής στη ναζιστική ιδεολογία τέχνη. Η έκθεση ήταν παρουσιασμένη σύμφωνα με τις πιο ιδανικές μουσειολογικές απόψεις της εποχής. Ανετοι και καλοφωτισμένοι χώροι, αναπαυτικά καθίσματα και αραιή διάταξη των έργων εξασφάλιζαν τον ιδανικό τρόπο για να προπαγανδίσουν οι Ναζί τα ιδεώδη τους.

Αποψη μια αίθουσας από τη Μεγάλη Έκθεση Γερμανικής Τέχνης
Αποψη μια αίθουσας από τη Μεγάλη Έκθεση Γερμανικής Τέχνης


Κορυφή σελίδας