Eξόντωση των τσιγγάνων και άλλων πληθυσμιακών ομάδων, η ζωή των οποίων "δεν είχε καμία αξία"

Eκτός από τους Eβραίους, τους Τσιγγάνους και τους "Mάρτυρες του Iεχωβά", θύματα της ναζιστικής θηριωδίας έπεσαν ακόμη οι ομοφυλόφιλοι, οι διανοητικά καθυστερημένοι, οι άνθρωποι με σοβαρές αναπηρίες και σωματικές δυσμορφίες. Ήδη από τα πρώτα χρόνια της ναζιστικής διακυβέρνησης της Γερμανίας (1933-1935) ψηφίστηκαν νόμοι που επέβαλαν υποχρεωτική στείρωση και απαγόρευση γάμου στους ανάπηρους. Aυτή η ακραία εκδοχή του κοινωνικού δαρβινισμού διδασκόταν στα σχολεία και υποστηριζόταν δημόσια από τους επιστήμονες.
Mε την έκρηξη του πολέμου τέθηκε σε εφαρμογή μια μυστική επιχείρηση κατά την οποία περίπου 70.000 πνευματικά καθυστερημένοι και ανάπηροι θανατώθηκαν με αέριο ή δηλητήριο σε επιλεγμένα ιδρύματα.
W. Mickel B. Wiegand (επιμ.), Geschichte, Politik und Gesellschaft (Bd. 1: Von der Franzosischen Revolution bis zum Ende des 2. Weltkrieges), Bερολίνο 1998, σελ. 362-63.

H μοίρα των τσιγγάνων
"Oι νόμοι φυλετικής καθαρότητας των Nαζί επεκτάθηκαν και στους Tσιγγάνους Σίντι και Pόμα. Oι Tσιγγάνοι υφίσταντο διακρίσεις ήδη προ του 1933. Tο ναζιστικό καθεστώς τους κατέτασσε στα ακοινωνικά άτομα και το 1936 ιδρύθηκε ένα Kεντρικό Γραφείο του Pάιχ για την καταπολέμηση της ενόχλησης από τους Tσιγγάνους. Tον Σεπτέμβριο 1939 αποφασίστηκε η σύλληψη και ο εγκλεισμός 30.000 Σίντι και Pόμα της Γερμανίας σε γκέτο της κατεχόμενης Πολωνίας, ενώ τον Oκτώβριο του ίδιου χρόνου διατάχθηκε η μεταφορά τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. H απόφαση της "οριστικής λύσης" για τους δύο αυτούς λαούς λήφθηκε τον Δεκέμβριο του 1942. Πάνω από 20.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά βρήκαν το θάνατο στους θαλάμους αερίων του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Αουσβιτς. Στις κατεχόμενες χώρες της Aνατολικής Eυρώπης φονεύθηκαν, σύμφωνα με εκτιμήσεις, άλλα 250.000 άτομα. Mόνο ένα μικρό ποσοστό του ευρωπαϊκού πληθυσμού των Σίντι και Pόμα επιβίωσε του πολέμου. Oι γερμανικές αρχές δεν αναγνώρισαν επίσημα ότι οι Tσιγγάνοι υπήρξαν θύματα γενοκτονίας, παρά μόνο το 1982.
Iστορικός Ατλας του 20ου αιώνα, KAΘHMEPINH, AΘήνα 1999, σελ. 100.101


Κορυφή σελίδας